association democratique ahwazian

�رزندان «شيخ خزعل» از جان مردم اهواز چه مي‌خواهند؟
برخي مسا�ران نوروزی مناطق جنوب غربی ایران، احتمالا در مسیر حرکت خود تابلوهایی را دیده باشند که روی کلمه «اهواز»، با خطی کج و معوج نوشته شده باشد: «الاحواز» (نامی که تروریست‌ها برای اهواز ایران برگزیده اند و حامیان خارجی شان هم آن را به کار می‌برند). شهری که در هیچ نقشه جغرا�یایی سراغش را نمی‌شود گر�ت و �قط برای بیننده، تمایلات جدایی‌طلبانه یک گروه ا�راطی (و احتمالا کوچک) را تداعی می‌کند و عرب‌كشي‌هاي صدام در روزهاي آغاز جنگ را به ياد مي‌آورد.اکنون چند سالی است که دوباره شعله سوزان اقدامات قومی در خوزستان اندک اندک رو به زبانه کشیدن گذاشته و حمایت‌های پیدا و پنهان از آن، بحران را تقویت می‌کند.جدایی از خوددر ابتدا باید به توا�ق برسیم که آیا ن�س اعمالی که در خوزستان می‌گذرد را می‌توان جدایی‌طلبانه دانست؟ اقداماتی که ریشه تاریخی‌اش به شورش شیخ خزعل در اوایل قرن حاضر بر می‌گردد، که به اشاره استعمار پیر آغاز شد و او جانش را بر سر جلوه نمایی قدرت حکومت مرکزی رضاخانی گذاشت. پس از او تا دهه پنجاه تحرکات محدودی انجام می‌گر�ت، که با متلاشی شدن حلقه‌های مرتبط با آن و �رار سرکردگان اصلی شان به برخی کشورهای همسایه، بلوا تا حدی �روکش کرد. در نخستین سال پیروزی انقلاب هم، خرمشهر (و پیرو آن برخی دیگر از شهرهای جنوبی) دستخوش ناآرامی‌های شدیدی شد که اندکی پیش از آغاز حمله بعثی‌ها، با سرکوبی عوامل اصلی، آرامش به منطقه بازگشت.در این سیر تاریخی، آنچه مشهود و هویداست، رویکرد خودمختار شدن خوزستان است و در کمتر مقطعی بحثی درباره ت�کیک این استان به میان آمده است. ن�ی جدایی طلبی آنچنان جدی و همه‌گیر بوده که در آشوب‌های سال 58 هم که در نوع خود کم سابقه بود، گروه اصلی (سازمان سیاسی خلق عرب) در بیانیه‌های متعدد متذکر می‌شد که خواستار جدایی از ايران نیست.چشم طمعاز آن روز که چاه ن�ت در مسجد سلیمان کش� شد و پای قراردادهای کذایی دوره قاجار با انگلیسی‌ها به میان آمد، چشمان تیزبین غربی‌ها خوزستان را بسیار دوست می‌داشت؛ آن هم در شرایطی که «ورود سگ و ایرانی ممنوع» بود. این ننگ را نمی توان از حا�ظه‌ها زدود؛ چنانکه درد و رنج حاصل از این جسارت و حسرت را در آثار برخی نویسندگان مشهور ایرانی به خوبی می‌توان دید. خوزستان روی دریایی از ن�ت خوابیده بود و کودکانش شب‌ها سر گرسنه بر بالین می‌گذاشتند. با چنین وص�ی روشن است که بیگانه‌ستیزی و جست‌وجو برای گذر از راه‌های به در بردن مردمان از این ورطه، ذهن و روح بسیاری را در چنبره خود گر�ته بود.این زمینه هنگامی که با احساسات ناسیونالیستی (به ویژه در دوره روی کار آمدن «ناصر» در مصر) همراه شد، سازمانهای امنیتی و بعضا انقلابی عربی را به جداساختن خوزستان بسی علاقمند کرد؛ علاقه‌ای که با توجه به احساسات عمیق میهن‌پرستانه، کمتر می‌توانست به گونه‌ای بارز جلوه‌گر شود، ولی لحظه‌ای عراق، کویت، سوریه، لیبی، مصر و... را از دمیدن در آتش آن بازنمی‌داشت.حیات خلوتاز سویی دیگر ن�ت، غول‌های دنیا را آرام رها نمی‌کرد، آنها گرچه نمی توانستند به دلیل سابقه من�ی و سیاهشان، در عیان به میدان بحران درآیند، اما می‌توانستند در نهان، حامی آشوبگران باشند. سیل اسلحه‌های ساخته شده در انگلیس و آمریکا، که به قیمت‌هایی ارزان (و بعضا رایگان) در اختیار این گروه‌ها قرار می‌گر�ت، هیچ گاه پایان نگر�ته است.مطابق یک سند، س�ارت آمریکا در تهران در هنگام بلوی سال 58 و پس از مذاکره با سخنگوی دولت موقت (عباس امیرانتظام)، به کاخ س�ید پیشنهاد می‌کند تا در مقابل دریا�ت اطلاعاتی درباره سازمان‌های چریکی لبنانی و �لسطینی، دست به معامله زده و اطلاعاتش را درباره خرابکاری‌ها در جنوب در اختیار ایران قرار بدهد. بدین ترتیب حتی اگر در آن مقطع می‌شد دست‌ها را در پشت صحنه دید، در شرایط کنونی که سرکرده یکی از این گروه‌های تجزیه طلب مدام در لندن به دیار اعيان و اشرا� می‌رود و با «جک استراو» (وزیر امور خارجه انگلیس) مذاکره می‌کند و ده‌ها نشست هم�کری نزدیک ساختمان شماره 10 "داون استریت" برپا می‌شود، دیگر از پرده برون ا�تاده است، آنچه پیشتر می‌کوشیدند پنهان کنند.چرا کوچک؟نکته مهم در این میان تخمین میزان حمایت‌های مردمی از آشوبگران است؛ روشن است که آشوبگران چهره‌های غیر بومی نیستند (هر چند که ممکن است غیرمقیم باشند). به قتل رساندن مردم بی‌گناه و بی‌خبر، مهم‌ترین دلیل بر اثبات جدایی میان آنان و جدایی‌طلبان است. رهگذرانی که در بازار و بانک‌ها و اداره‌های خدماتی، طی ده‌ها عملیات تروریستی جانشان را از دست داده اند، بی دلیل قربانی خشم قاتلان نشده اند؛ آمران و عاملان می‌خواستند، پیامی ش�ا� مخابره کنند که مردم یا با «ما» هستند و یا بر ما. مایی مخو� و مخ�ی، که شبانه و در جزر و مد اروند از رود می‌گذرد و با خود سوغات‌هایی می‌آورد از گلوله، بمب و نارنجک!آن هم در جایی که شهرهای به جا مانده از هشت سال جنگ، هنوز به طور کامل بازسازی نشده، طرح بزرگ نیشکر به هدم کشاورزی‌های کوچک انجامیده و بسیاری را بی‌کار کرده، نرخ بی‌کاری رشدی صعودی یا�ته و آن حسرت پیشین در اندامی تازه بازتولید شده است. خطر اینجاست که این زمینه‌ها می‌تواند به مدد تبلیغات «الجزیره» و «العربیه» و... كه بر موج حمايت‌هاي وهابي‌ها نيز همراه است، بسیار موثرتر از مزد یا زور ترورریستها همراهی در میان سایرین ایجاد کند.کوه یا کاهبی‌تردید خوزستان استانی است که نباید محروم باشد، لیکن براستی آنچنان که بنگاه سخن پراکنی بریتانیان بی.بی.سی می‌گوید: «�عالان عرب خوزستان از مدتها پيش به مقامات ايران هشدار می‌دادند که اجازه دهند مردم اين منطقه در کنار زبان �ارسی به زبان عربی نيز در مدارس آموزش ببينند و هويت مت�اوت اعراب ايرانی به رسميت شناخته شود... آموزش و پرورش به زبان مادری، حضور در سطوح بالای تصميم گيری برای اداره کشور و...» �هرست اصلی مشکلات مردمان خوزستان است؟ در کشوری که از پایین ترین سطوح تحصیل به همگان عربی آموخته می‌شود، تا همین چند ماه پیش وزیر د�اع اهل خوستان بود و هنوز هم وزير جهاد كشاورزي، دبیر مجمع تشخیص مصلحت و رؤساي چند كميسيون مجلس، از آن دیارند، کسی از خوزستانی‌ها در سطوح بالای مملکتی نیست؟ براستی مساله �قز همین‌هاست؟! یا این صر�ا "احساس" تبعیضی است که بدان دامن زده می‌شود؟آستانه تحملخوزستان با منابع زیرزمینی و دشت‌های حاصل خیزش، بسیار برای ایران و جهانیان با اهمیت است و شایعه تخریب کوچک یک خط لوله ن�تش می‌تواند در كنار آشوب‌های نیجریه بورس‌های لندن و واشنگتن را هم دستخوش نوسان کند. شاید صداوسیما ترجیح بدهد کمتر به دلایل رشد قیمت ن�ت اشاره کند (و از منظری هم کار درستی انجام می‌دهد) و آمارهای بازدید کنندگان از مناطق جنوبی را درشت نمایی کند، اما بیش از همه اینها س�ر رهبر کشور به این منطقه و آن در چنین شرایطی را (که س�ر رییس‌جمهور چندین بار لغو شده است) را باید در تایید اهمیت «مسئله» خوزستان تحلیل کرد. به ویژه که «دشمن پيچيده است و در مواجهه با ملت ايران، مرموزانه عمل مى�كند. غالباً لباس دشمنى نمى�پوشد؛ بلكه با چهره� ن�اق، دورويى، �ريب، تبليغات، شايعه�پراكنى، ايجاد دلسردى و زنده كردن انگيزه�هاى گوناگون قومى و تاريخى و �رقه�اى، جلو مى�آيد. به همين خاطر، با دشمن بايد هوشيارانه برخورد كرد».درباره ایرانی«تـا خوزستان را به او(صـدام) ندهيم خرسند نمى‌شود»؛ ندادیم و او ناخرسند ماند، اما روزنامه بریتانیایی «�ایننشال تایمز» چهارم اس�ند ماهی که گذشت «از تحقیقات گسترده شاخه اطلاعاتی ت�نگداران دریایی آمریکا (نیروی نظامی اصلی آمریکا در �عالیت‌های برون مرزی) درباره اقوام ایرانی و اختلا�ات آنها با حکومت مرکزی» خبر داده است...«�ایننشال تایمز» به نقل از تحلیلگران می‌گوید: «تحقیقات شاخه اطلاعاتی ت�نگداران دریایی آمریکا ممکن است با هد� زمینه سازی برای حمله نظامی صورت گر�ته باشد».حالا دو مهمان ناخوانده و البته .... در همسايگي كشورند، پس چرا نباید برای عملی کردن خواب‌های خوش خود، از هر ابزاری بهره نبرند... همانطور که تا امروز برده‌اند. منبع
نوشته شده توسط Dennis در ساعت 04:51 در موضوع لينك متن نظرات (12)
یکشنبه �وریه 27, 2006
از دانمارک پشتیبانی کنید. (مبارزه